همه میتوانند بنشینند

واز ایستاده ها بسُرایند

ایستاده هاـ اما

همه درخت ودیوارنیستند

تا چه نوشتن را

                       دل

                      دل کنی

ایستاده ها رفته اند

استاد بهمنی