آسمان چشمهایت را برای پریدن دوست دارم

مرا مهر سیه چشمان ز سر بیرون نخواهد شد

بلای آسمان است این و دیگـرگون نخواهد شد

حافظ           

من آن نیم که به نیرنگ,دل دهم به کســی

 بــــلای چــــــشم کبـــــود تو آسمــــــانی بود

                صائب           

زمــانه با همه مردم فریبــی ام نشکست

بلای چشم تو ای دوست آسمـــــــانی بود 

ناشناس